گاه نوشت...

ساعت های اولیه آمدنت بود. هنوز باور نمی کردم . 16 ساعت تمام منتظرت بودم . 16 ساعتی که یک عمر بود . آمدی . دست های بینهایت کوچکت مظلومیتت همه و همه زیبا و دلهره آور بود . آمدی با آن چشم های زیبا با عطر خاص بدنت آمدی و واقعی شدی . 9 ماه انتظارت واقعی شد وقتی لمس شدی وقتی در دستانم بودی . تنم میلرزید حس بی نهایت عجیت . آمدی و دیگر من نیستی و حالا خودت هستی برای خودت یک تو . برای حسی که دارم حتی عشق هم کم می آورد . احساس تورو با هیچ چیز نمی تونم مقایسه کنم . حالا روی مبل رو بروی تخت نشستم . تو آروم ...

اولین ساعت های بودن7 شهریور 1393 امروز 2مهر 1393 خانه کودکیxa0 xa0...

پشت در خانه میرسد صدای نفس هایش را از پشت تمام دیوارها هم میشود حس کرد . از دور قبل از خودش عطرش میرسد . به قول خانوم همسایه همیشه میشود از عطر جا مانده اش در راهرو و آسانسور زمان رفت و آمدش را فهمید . مثل دیوانه ها وقتی که نیست میروم روی تخت دراز میکشم بالشش را در آغوش میکشم و بو میکنم عطری که برای من همه زندگیست . پسرک کم کم شیطنت های شیرینش را شروع کرده خنده هایش هم معنا دار شده اند . چال می افتد روی لپش درست مثل تو . چشم های طوسیش خیره میشود به من و من دیگر من نیستم xa0غرق میشوم میمرم و زنده...